فراوانی و شادی ایرادی ندارد.

اما خراب شدن دو مشکل واقعی ایجاد می کند:

  1. قدردانی از آنچه دارید را دشوار می کند. اگر استاندارد کامل باشد، به ندرت رعایت می شود و هرگز از آن فراتر نمی رود.
  2. منجر به کج خلقی می شود. عصبانیت در مورد اشتراک گذاری، در مورد فقدان “بیشتر” و در مورد فقر بی پایان مقایسه.

با افزایش ثروت یک جامعه، تعداد شهروندان لوس نیز افزایش می یابد.

اغلب این اسید است که در وهله اول جادویی را که ثروت را به وجود آورده، فرسوده می کند.

ناله ، یک علامت است، به ندرت درمان چیزی است.